-
:)
-

So true..
-

Morning comute sketch by b—- . All done with the Draw tool.
Made with Paper
These people exist!(via madewithpaper)
-

Follow www.inspirational-pictures.com for more inspiration on your dashboard!
(Source: favim.com)
-

Walking on the sand, Mui Ne, Vietnam
-

:)
-

The way we live
-

(Source: mochacafe.info, via heartshugskisses)
-
ปีที่แล้ว…
ปีที่ผ่านมา มีอะไรหลายอย่างที่ทำให้ได้เรียนรู้ เหมือนเป็นการเดินก้าวใหญ่ พักบ้าง วิ่งบ้าง สะดุดบ้าง เซบ้าง แต่ก็สามารถเอาตัวมาทรงได้ในตรงกลางของถนนชีวิตสายนี้ได้ในที่สุด การเปลี่ยนแปลงหลายอย่างเกิดขึ้นในห้วงปีที่แล้ว ตั้งแต่วันแรกของปีจนวันสุดท้ายของปีเลย จริงๆไม่ได้ให้ความสำคัญกับการเปลี่ยนเลขตัวสุดท้ายของพุทธศักราชเท่าไหร่นัก เพราะเดี๋ยวอีกแค่ไม่กี่ร้อยวัน วันนี้ก็มาใหม่ ไม่รู้จะเริ่มต้นทุกอย่างใหม่ทุกปีทำไม เริ่มเมื่อไหร่ก้เริ่ม ขอให้เริ่มให้ได้ แล้วก็ทำให้ได้ แค่นี้ก้ยากแล้ว คนเราทำไมต้องรอให้ปีใหม่ แค่ทุกปีเรารู้ว่าเราเจออะไร เจอแล้วมันเปลี่ยนชีวิตเราไปยังไง เจอแล้วต้องทำยังไง ถ้าเจออีกจะรับมือยังไง เรียนรู้จากสิ่งเหล่านั้น จดจำทุกอย่าง แต่ไม่ผิดหวังเสียใจ ทุกอย่างที่ตัดสินใจไปในตอนนั้นคือสิ่งที่คิดตริตรองดีแล้ว จะถูกจะผิดก็เป็นบทเรียนและประสบการณ์ทั้งนั้น
สิ่งหนึ่งที่เรียนรู้จากปีที่แล้วก็คือการไม่ยึดถือ ไม่ยึดติด ถือเป็นธรรมข้อหนึ่งในพระพุทธศาสนา ไม่มีสิ่งใดที่จะอยู่กับเราไปตลอด ถ้ามนุษย์สามารถเข้าใจและทำตามธรรมข้อนี้ได้ มนุษย์จะเป็นสัตว์ที่มีความสุขที่สุด การยึดติดคือการห่วง การกังวล การเอาใจไปติด คือการไม่วางใจ ยิ่งห่วง ยิ่งกังวล ยิ่งไม่วางใจ ก็ยิ่งเป็นทุกข์ ไม่แปลกที่เราเคยยึดติดกับหลายๆอย่าง เรื่อยมาตั้งแต่สิ่งของกระทั่งจิตใจคน รักมากยึดติดมาก จึงทุกข์มาก สิ่งเหล่านี้เป็น”ธรรมชาติ” ที่ไม่มีตัวตน ที่ไม่มีสถานะ ที่ไม่เที่ยง ที่ไม่จีรัง ที่ไม่มีใครเป็นของใคร ที่ไม่มีอะไรที่เป็นความสุขที่แท้จริง จริงอยู่ที่เราอาจจะมีความสุขกับบางสิ่ง แต่ความสุขนั้นก้ไม่ได้จะอยู่กับเราไปตลอด ถ้าเราไม่ไป เขาก็ต้องไป ความสุขก็ต้องไป
การคิดแบบนี้ทำให้สามารถนำพาชีวิตและจิตใจกลับเข้าที่เข้าทาง เปลี่ยนทัศนคติ และเริ่มเรียนรู้ที่จะอยู่กับ “ธรรมชาติ” เหล่านี้ เวลาไม่ยึดติด เวลาปล่อยวาง เมื่อสิ่งต่างๆจากไป ก็ไม่รู้สึกเศร้า และรู้สึกว่า มันเป็นอย่างนั้น เป็นเป็นเช่นนั้น ไม่เกิดวันนี้ วันหน้าต้องเกิด ไม่มีอะไรอยู่ไปตลอด ไม่มี
จะทำได้ตลอดไปมั้ยนั่นไม่รู้ รู้แต่ตอนนี้คิดได้ ทำได้ และมีความสุข ก็เพียงพอ
ขอบคุณ “เวลา” ที่เป็นตัวรักษาจิตใจ ทำให้เมื่อผ่านไปจิตใจแข็งแรงขึ้น เป็นครู ทำให้เรียนรู้ รับรู้ ยิ่งเวลาผ่านมาก ก็ยิ่งรู้มาก เป็นความหวัง ทำให้ฝากความหวังได้ว่าเดี๋ยวมันก้ดีขึ้น เดี๋ยวมันก้ผ่านไป
-
Here we go again, Make you feel my love. Another version. I love.